Sıra geldi Atatürk’ün inancına!

Bu kadar TESADÜF fazla gelmiyor mu size de?

Önce BOP (Büyük Ortadoğu Projesi) çerçevesinde bir “ılımlı İslâm” lâfı çıkardılar ortaya ve Türkiye’nin Ortadoğu’daki İslâm ülkelerine iyi bir örnek olacağını düşündüler, planladılar, açıkladılar.

Sonra adamları Samuel Huntington Türkiye’ye gelerek bize “Medeniyetler Çatışması ve Yeni Dünya Düzeni” teorilerini beyin yıkama yöntemiyle empoze etmeye çalıştı:

“Zaten AB’ye girme ihtimaliniz milyonda bir bile değil. En iyisi siz Ortadoğu’daki -kendi dininize, kültürünüze yakın- ülkelerle birlik olun.”

Ve en sonunda da Condolezza Rice “Ortadoğu’ya yeni bir şekil vermenin zamanı geldi” dedi.

Amerika dünyanın istediği ülkelerini ve Ortadoğu’yu hamur gibi yoğurup yeni şeklini verirken Türkiye’nin modern, laik, demokratik, Atatürk’ün izinden yürüyerek akılcı çizgisini (bütün dalgalanmalarına, krizlerine rağmen) koruyan, onun ilkeleri etrafında bütünleşen bir topluma sahip olması ve bir hukuk devleti olması, özellikle AB’nin içinde yer almak istemesi aslında pek işine gelmiyor.

Daha kolay yönetilebilmesi ve üstelik Ortadoğu’daki diğer İslâm ülkelerine benzer hale getirilebilmesi için satrancı iyi oynamak, doğru zamanda doğru hamleleri yapmak, kıvamı tutturmak lâzım.

İlk adımda, nasıl dönüştürüldüğünün farkına bile varmadan laik Türkiye her gün, her konuda dini söylemlere sahne olmaya başladı. Din insanların özel alanından çıkarılarak siyasete, Meclis’e, gündeme taşındı.

Anayasa’nın en değişmez maddesi olan “laiklik” maddesinin “değiştirilmesi” bile gündeme getirildi.

Laikliğin anlamı çarpıtılarak yalnızca “Müslümanlıkla ilgili bir kısıtlama getiriyormuş gibi” anlatıldı.

Toplum siyasetçilerin eliyle çok dindar, az dindar, laik/dinci gibi kutuplara bölündü.

Bütün bunlar olup biterken zayıflatılamayan, her türlü çabaya rağmen toplumu bütünleştirici, birleştirici özelliğini koruyan bir tek Atatürk kaldı.

KOCA 33 YIL VE BİR VARSAYIM!
Bu güzel vatanı yoktan var eden, milletine bir cennet ülke sunan Atatürk... Onun dışında ortam hazırlanmış vaziyette. Ve şimdi de sıra onda.

1932-33 yıllarında Ankara’da bulunan ABD Büyükelçisi Charles Sherill’in o yıllarda ABD Dışişleri Bakanlığı’na verdiği ve Atatürk’ün ağzından olduğunu iddia ettiği (zira Büyükelçi’nin kendisi bile raporun sonunda Ata’nın “Hiç bir zaman kendi özel dini inançlarını bir yabancıyla konuşmadığını” söylediğini yazmış. Ankara’da yalnızca bir yıl kalan bir Amerikalıya neden güvensin, orası meçhul) yazılı rapor tam da şu sırada ortaya çıktı.

“30 yıllık gizlilik kaydı” biteli 33 yıl olmuş, bugüne kadar kimse açıklamamış, kimsenin dikkatini çekmemiş ve şimdi birden bire araştırmacı yazar Rıfat Bali’nin dikkatini çekmiş.

Nur içinde yatsın, ünlü tarihçi Cemal Kutay Atatürk’ü tanımış biriydi; onun dine, inanca çok saygılı olduğunu, cenazesinin de her Müslümana yapılan törenle defnedildiğini sık sık anlatırdı.

Bu raporda ise Sherill, Atatürk’ün yalnızca Allah’a inandığını söylediğini yazmış. Aynı zamanda Atatürk’ün hayatta olduğu 1933 yılında Ayasofya Camii’nde Kadir Gecesi’ni anlatırken çok sayıda Müslümanın ibadeti için “... İslâm dini Türkiye’de engelsiz veya ruhani müdahale olmaksızın en yüksek noktasında bulunuyor” demiş.

HERKES İNANCINDA ÖZGÜRDÜR. O DA...
Aslında elbette Atatürk’ün dini, inancı, her kul gibi sadece kendisine aittir. Ama bu rapor (her ne kadar 33 yıldır kimsenin çıkarmaması hiç akla yakın gelmiyorsa da) eğer doğruysa onun döneminde de herkesin dininde, ibadetinde özgür olduğu orada açıklanmış.

İyi düşünülecek olursa ve yine varsayımla konuşalım; eğer bu rapor doğruysa, kimbilir belki de O’nun yalnızca Allah’a inanıyor ve bütün dinlere eşit mesafede duruyor olması bugün Türkiye’nin “laik-demokratik rejime sahip tek Müslüman çoğunluklu ülke” olmasının nedenidir.

Bir de farklı açıdan bakın olaya... Onun anısına zarar vermek isteyenler bu (her nasılsa 63 yıl beklemiş) bilgiyi kimbilir nasıl çağdışı yorumlarla kullanacaklardır!