Adalet susuzluğu

Adalete susayan insanlar için Türkiye uçsuz bucaksız bir çöldür. Ömür boyu yanar kavrulursun ama yine de adalet yağmurunun tek damlası bile dudaklarına değmez.

Bu durumu yeni bir şey sanmayın: Askeri ya da sivil her hükümetin böyle davradığının canlı tanıklarından birisiyim ben.

Bu ülkede “suçun şahsiliği” prensibi işlemez. Onun yerine rejimin ya da hükümetin muhalif olduğundan şüphelendiği kişiler, suçlu olup olmadığına bakılmadan hapse atılır.

İktidar sahipleri değişir, asker olur, sivil olur ama bu ilke değişmez.

Aristo der ki:

“Zayıf, daima adalet ve eşitlik ister, halbuki bunlar kuvvetlinin umurunda bile değildir.”

***

Yazmayan, çizmeyen kalmadı. 13 yaşındaki N. Ç’ye tecavüz eden yirmi altı yaratık, “kızın rızası vardı” gerekçesiyle mazur görüldü.

Arkasından kızcağızın oturamadığı ve dört kez ameliyat edildiği ortaya çıktı. Ruhundaki depremleri, yıkıntıları ve bir ömür boyu kaldıramayacağı enkazı düşünün.

Hadi bu kararı veren hâkimlerin vicdanı yok diyelim; kızları, kardeşleri de mi yok.

Bu korkunç ayıp nasıl temizlenecek?

İnsanın içinden isyan yükseliyor.

Eminim ki AİHM hâkimlerinin de vicdanı bu karara isyan edecek ve Türkiye ağır bir tazminata mahkûm olacak.

Bize de ülke olarak bu kararın utancını taşımak kalacak.

Adalet bu kadar yaralanırsa, toplumun tamamı hastalanır.

Montaigne der ki:

“Adaletin olmadığı yerde ahlak da yoktur.”

***

İktidarın gelip geçici olduğunu, itibarın ise sonsuza kadar sürdüğünü bilmeyen var mı?

Elbette yok.

Ama nedense iktidar öyle baş döndürücü bir şey ki, insanlara en basit gerçekleri bile unutturuyor.

Geçmiş askeri ve sivil hükümetlerde bunu gördük, şimdi de görüyoruz.

Deniz Feneri sanıkları üç ayda serbest kalırken, muhalif gazeteciler, akademisyenler, seçilmiş milletvekilleri yıllardır hapiste tutuluyor.

Oysa Hz. Muhammed diyor ki:

“Bir saat adaletle hükmetmek, bir sene ibadet etmekten daha hayırlıdır.”

***

Zaman faktörü, herhalde en çok yargı süreci açısından önemli.

Bazı mahkemeler zamanı sanıkların lehine ya da aleyhine kullanmakta çok usta.

Kimilerini boşu boşuna üç yıl, beş yıl hapiste yatırarak, yargılamayı cezaya dönüştürüyor.

Kimilerini ise tutuksuz yargılıyor, yargılama sürecini de uzatıyor ve sanıkların zaman aşımından yararlanmasına olanak sağlıyor.

Yıllardır bu ülkede neler gördük neler: Eli kanlı katil olduğunu herkesin bildiği kişiler hiçbir ceza görmeden, itibarlı bir kişi gibi yaşadı, Meclis’e bile girdi; kimileri ise hiçbir suç işlemediği, sadece okuyup yazdığı için yıllarca hücrelerde tutuldu, dövüldü sövüldü, hakaret gördü, hatta öldürüldü.

İşin en kötü yanı da iktidarlar değiştiği halde bu sistem, bu anlayış değişmiyor.

Oysa adalet ekmekten, sudan, havadan daha çok lazım; hem de hepimize.

Bu yüzden Pascal diyor ki:

“Adaletin kuvvetli, kuvvetlilerin de adaletli olmaları gerekir.”