Elimi kalbinden çekmedim...

Kuşak programa döndüm döneli kendimi sıkılmış yarım portakal gibi hissediyorum. İki saat canlı yayın yapıyorum; bir saatte bir yarımın diğer saatte diğer yarımın posası çıkıyor sanki...

Gazetelerde okuyup geçtiğimiz “üçüncü sayfa” haberlerinin detaylarını öğrenmek, taraflarıyla tanışmak üstelik bunu her gün yapmak zor işmiş hakikaten...

Kolay ağlayan biri olarak üç hafta kadar kendimi tuttum ama geçtiğimiz hafta bir düğünde serseri bir kurşunla ölen sekiz yaşındaki Damla’nın annesi Aytül Hanım’ı dinlerken bittim...

İki buçuk ay önce, o gün sokakta oynamak için yalvarmış annesine Damla... Samsun’a tatile gitmişler.. Daha bavullarını açmadan düğünü görmek istemiş Damla... Çok yalvarmış annesine... “Ben çayımı içene kadar oyna” demiş annesi...

Sonra sokaktan çığlıklar yükselmiş. Damla yerde yatıyormuş. Başı kanıyormuş. Annesinin kucağında hastaneye yetiştirilirken annesi elini Damla’nın kalbine koymuş... Eğer yolda durursa hayat döndürebilmek için... Damla 12 gün sonra ölmüş...

***

Babası “seni seviyorum güzel kızım. Çok kısa sürdü beraberliğimiz ama yaşadığımız her gün harikaydı. Senin baban olmaktan gurur duyuyorum” dedi yayınlanan bantta...

O ana kadar tuttuğum yaşlar ciğerimden çıktı adeta inanın...

Damla’nın annesi ise “Sabırlı biriyimdir ama şimdi sabrederek bekleyeceğim bir zaman dilimi yok önümde. Beş ay değil, altı yıl değil... Onu bir gün, bir daha görebileceğim bir gün yok artık önümde... Ve çok tuhaf ama giderek anımsayamaz oluyorum bazı şeyleri... Ne hareketli, ne güzel çocuktu bilseniz...” dedi bir ara...

“Çok sıkı sarılın yavrunuza... Öyle değerliymiş ki o anlar...” dedi...

Biz bunları konuşurken yıllar önce pusetinde uyurken yine kör bir kurşunun isabet etmesi sonucu iki buçuk yaşında hayata veda eden Ali’nin dedesi bağlandı...

Yıllardır süren hukuk mücadelelerini anlattı...

Her yıl ülkemizde üç bin kişi bir silahtan çıkan kurşunla ölüyormuş...

***

Ruhsatlı ya da ruhsatsız silah taşımak, “kendimi korumak için” bahanesine, “savunmak için aldım” cümlesine sığınmak hafifletmiyor bu gerçeği...

“Eğer sahnede bir silah varsa o mutlaka patlayacaktır” derler....

Elinizde, evinizde bir silah varsa bir gün mutlaka patlayacaktır...

Çıkan kurşun yakınınıza düşmesin sonra...