Chelsea, tarihinde ilk kez çıktığı Devler Ligi finalinde 5. penaltıyı kaçırmasa şampiyondu... İşte trajik penaltıların farklı hikayesi
Gökmen Özdemir
İSTANBUL’DAKİ 2005 Şampiyonlar Ligi finali İngilizler için masal gibidir. Liverpool’un Milan’a karşı 3-0 geriden gelip kazandığı maç tarihte unutulmazlar arasındaki yerine alacaktır... Ama Moskova’daki final, galiba sadece İngilizler için değil tüm futbolseverler için ’romanımsı’ izler taşıyacak tarih boyunca... Manchester United’lı ve Chelsea’li oyuncular 120 dakikalık insanüstü mücadelelerinin dışında da farklı lezzetler sundular bizlere... Her saniyesi film yapılacak, her karesi üzerine kitaplar yazılacak bir final izledik.
Cristiano Ronaldo’nun attığı golle ulaştığı kahramanlık mertebesinden, kaçırdığı vurdumduymaz penaltı ile hain sınıfına inmesine ramak kalmıştı... Terry’nin, Chelsea’nin patronu Abramovich’in 800 milyon dolar harcayarak kurduğu Şampiyonlar Ligi Kupası hayâlini ayağı kayarak dışarı atışını kim unutabilir...
HAKEME ‘SIR’ FIRÇASI
YA iki takımın karşılıklı mücadelesi...
Sanki futbolcular ikişer değil de dörder ciğerle oynuyorlardı... Maçın ilk devre Manchester United ikinci devre Chelsea üstünlüğünde geçmesine şaşmamalı. Hiçbir futbolcu bir maçın tamamında bu kadar koşamaz...
Allah’ın ’yürü ya kulum’ dediği Chelsea Teknik Direktörü Avram Grant’ın 2 topun direğe nişanlandığı, kader penaltısının auta atıldığı finali kaybetmesine ne demeli? Bu işe Mourinho’nun sevinmediğini de kimse söyleyemez...
Hele Ferguson’un ikinci yarıya çıkarken hakem Lubos Michel ile girdiği sert diyalog Şampiyonlar Ligi finalleri tarihindeki yerine alacaktır... Sir Alex, ’sir’lüğü bir kenara bırakmış, neredeyse fırçalıyordu koca hakemi...
Petr Cech’in dünyanın 1 numarası olduğunu ispatlayan kurtarışları... Önce Tevez’in sonra Carrig’in şutlarını çıkartışı ve takımını maçın içerisinde tutuşu... Ne yazık ki EURO 2008’de rakip kaleyi koruyacak olması...
İki gün sonra beraber Portekiz Milli Takımı kampına katılacak olan Carvalho ve Ronaldo’nun saha içerisindeki mücadeleleri... Carvalho’nun Ronaldo’nun ayağını kırma noktasına gelmesi... Demek ki futbolda ne yarın var ne de geçmiş... Sadece o an ve kazanma isteği...
M.United’ın efsane yıldızı Bobby Charlton’un maç sonrası mağrur kupa yürüyüşü, altın madalyayı boynuna bile takmayışı... “Ben çok kazandım. Fazla abartmayın” duruşu... Makalele ile Tevez’in bütün maç didişmeleri, ortalığı karıştırmaları... Her takıma böyle mikrop oyuncular lazım... Belki görüntü hoş değil ama takım ruhunu kabartıyorlar...
Şampiyonu belirleyecek 5. penaltılarda kaptan Terry’nin ayağının kayıp topu direkten dışarı atması ve bir çuval incirin berbat olması... Avram Grant, Terry ile ilgili “Onun gibi bir kaptana sahip olduğum için çok şanslıyım” diyordu. Acaba hâlâ aynı şeyi düşünüyor mudur? Bir de olayın fiziksel yönü var... Yağmurlu havalarda son penaltıları atanlar biraz daha dikkatli olmak zorundalar. Çünkü zaten onlardan önce topa vuranlar ufacık beyaz noktayı çoktan çamura bulamış oluyorlar...
Son penaltıyı kaçıran eski F.Bahçeli Anelka mı? Ondan bahsetmeye gerek var mı? Bu kadar ifadesiz, bu kadar ruhsuz bir futbolcudan neden bahsedelim ki!
70 MİLYON UÇUP GİTTİ
BİR de tabii Roman Abramovich kanadı var finalin... Penaltılar atılırken kafasını koltuğa gömen Rus dolar milyarderi, penaltılardan sonra yaşanan hüzünde rahatlamış bir görüntü içerisindeydi futbolcuları sahada ağlarken... Zaferin sadece parayla kazanılamayacağını anlamış olmanın verdiği bir rahatlıktı sanki... O da kabul etmişti topun canı olduğu...
Sonrasında Manchester’lı oyuncuların alkışları arasında ağlayarak ikincilik madalyalarını almaya, podyuma çıkan Chelsea’liler... Michael Platini’nin nasıl teselli edeceğini bilemediği yıkılmış ve kolay kolay kendilerine gelemeyecek olan milyon dolarlık yıldızlar...
Bu final kolay kolay unutulmaz. Senaristlere verseniz böyle vurucu bir final yazamazlar... Son not: Şampiyon M.United 108, Chelsea ise 38 milyon Euro kazandı dün gece.. Yani Chelsea tek atışta 70 milyon Euro’dan oldu! |
