| Tuna Kiremitçi |
| Yazara ulaşmak için : tkiremitci@gazetevatan.com |
 Birbirimizi kaybederken... Türkiye hiçbir zaman birbirini bu kadar kaybetmemişti... Dindarlar Kemalistlere, sağcılar solculara, kadınlar erkeklere hiç bu kadar uzak düşmemişti. Artık her geçen gün biraz daha yalnızlaşıyoruz, birbirimizi kaybettiğimiz için. Yalnızlaştıkça daha da mutsuz, daha da hırçın oluyoruz. Çünkü bu yalnızlığın aslında kendi hatalarımızın eseri olduğunu bal gibi biliyoruz. Görünüşte aynı ülkede yaşıyoruz, aynı dili konuşup aynı şehirlerde yaşıyoruz. Aynı gazeteleri okuyup aynı kanalları seyrediyoruz... Aynı yalanlara inanıp aynı doğruları bulmaya çalışıyoruz... Ama aramızdaki fay kırığı her gün biraz daha büyüyor. Yalnızlığın kanatları her gün biraz daha açılarak hayatımızı gölgeliyor. Bilmiyorum en son ne zaman kayboldunuz... Ben birkaç yıl önce yabancı bir şehirde kayboldum. Dilini bilmediğim, kültürünü merak etmediğim küçük ve sıkıcı bir Avrupa ülkesinde, beni hiç merak etmeyen insanların arasında, yalnızlığı iliklerimde hissederek yürüdüm. Şimdi milletçe yaşadığımız da buna benziyor: Artık birbirimizi zerre kadar merak etmiyoruz. Ne düşünüp hissettiğimizi, nelere sevinip neler yüzünden acı çektiğimizi öğrenmek bile istemiyoruz. Komşular birbirlerini merak etmiyor, çocuklar birbirlerini merak etmeden, birbirinden hiçbir şey öğrenmeden büyümeyi öğreniyor. İster asker olalım ister sivil, ister solcu olalım ister sağcı, liberal ya da milliyetçi... İster inanın, ister inanmayın... Birbirimizi kaybediyoruz. |
| Yazarın Önceki Yazıları |
  Bir sitenin öyküsü ( 01.07.2009 ) |
| İlahların ölümü ( 28.06.2009 ) |
| Canını seven dinlesin ( 24.06.2009 ) |
| Babalar Günü’ydü... ( 22.06.2009 ) |
| Hayal gücünün geleceği ( 17.06.2009 ) |
| Yaralı kuşlar ( 15.06.2009 ) |
| Özel dershaneleri zengin etme bayramı ( 11.06.2009 ) |
| Ayrılıkçı beyaz Türkler ( 10.06.2009 ) |
| Tüm Yazılarına ulaşmak için Tıklayın (471) |
 |
 |
 |
Paylaş |
