İkinci Dünya Savaşı sırasında şehirler bombalanırken bile yıkıntılar altında tiyatro yapmaya, şarkı söylemeye, acılarının arasına bir mola koymaya çalışmış hayatta kalabilenler. Sığınaklarda kucak kucağa ölümü beklerken bombaların sesini bastırmak için bir ağızdan şarkılar söylemeye devam etmişler... Birbirlerini güldürmeye çalışmışlar, her şeye rağmen...

Düzce depreminden sonra çadırkentte düğün yapmışlardı depremzedeler. Yeni bir başlangıca el çırparak, şenlikle yol açmışlardı...

Yas tutmanın gerekliliğine inanırım. Üzüntüyü dibine kadar yaşamaktan yanayım. Yaşarım da. Büyük-küçük dert ederim pek çok şeyi. Ama bütün bunların insanı karanlık bir girdaba sokacak kadar uzamasına izin veremem. Vermemek gerektiğini düşünürüm...

Canımın pek de sıkıldığı şu günlerde kalktım değerli Zerrin Tekindor’un nicedir görmediğim ve pek özlediğim Ülkü Duru ile oynadıkları oyununu izledim. Kadro da kadroydu ama... Bu iki büyük kadın oyuncuya iki de büyük erkek oyuncu Zafer Algöz ve İşdar Gökseven eşlik ediyordu...