| Dilek Önder |
| Yazara ulaşmak için : donder@gazetevatan.com |
Erkek erkeğe olur mu?
Yok artık!
Onu yazacak halim yok herhalde!!!
Hani, erkekten kadına arkadaş olmaz diyoruz ya...
Yani çoğunluğumuz...
Pekiii...
Erkekten erkeğe arkadaş olur mu?
Bu konudan bahsedelim biraz diyorum.
Olur da...
Yani adına arkadaşlık derler de...
Onlarınki tuhaftır. Arkadaşlıkları yani...
Bunlarda “en yakın arkadaş” diye bir mefhum yoktur mesela...
Sorun, “Senin ‘en yakın arkadaşın’ var mı?” diye... Önce bir süre düşünür. Artık aklından ne geçiyorsa... Ki muhtemelen yakın arkadaş ne demek diye geçiyordur, sonra “evet” der.
Bakın, bunların yüzde 90’ının en yakın arkadaşı aynı şehirde değildir ve en azından 8 aydır konuşmuyorlardır.
Sorun, bunu da sorun, “en son ne zaman görüştünüz?” diye...
Siz hiç, “akşamüstü bir yerde kahve içip sohbet edelim” diyen erkek arkadaşlar gördünüz mü?
Ha, giderler ama dikkat edin, hiç konuşmazlar...
Konuşmadan saatlerce öyle durabilirler.
Yan yana durup etrafa bakarlar.
Etraf derken, anladınız siz onu!!
Onlar sadece ortak bir amaç için bir araya gelen tanıdıklardır sanki...
Yani teknik amaçlarla bir araya gelirler.
Kafa çekmeye...
Maça...
Balığa...
Kıza...
Asla birlikte vakit geçirmeye değil!
İhtiyaç dışında birbirlerini aramazlar bile...
Ama mesela 5 yıl görüşmediler fakat ihtiyaç hasıl oldu, bir şey soracak... Açar telefonu, “lan oğlum, hâlâ balığa gidiyor musun” diye bıraktığı yerden girer konuya...
Öyle, “hatırladın mı beni?”, “bil bakalım ben kimim”ler falan yoktur onlarda...
Küsmezler mesela...
Küsmeyi bırak, hadi o kız işi diyelim; darılmazlar da birbirlerine...
Daha doğrusu “alınma” eşikleri epey yüksektir.
Bir bakıma gurursuzdurlar da diyebiliriz.
Hemen kızmayın
Belki de doğrusu bu.
Nasıl ki aşkta gurur olmazmış, (niyeyse?) o yüzden bu hale geldik ya, arkadaşlıkta da gurur olmayabilir.
Anlatması da zor, örnek vermek lazım: Mesela “geliyorum” dedi ve haber bile vermeden gelmedi değil mi?.
Ertesi gün konuşmaları şöyledir:
“Lan oğlum, ne adi herifsin sen lan! Diktin beni orada bilmem ne gibi.”
Tabii o “bilmem ne”yi açıkça söyler.
Öteki de, “oğlum onu bırak şimdi, akşama birilerini tanıştıracağım sana”yla devam eder konuşmaya...
Zaten ne o “niye gelmedin?” diye aramıştır ne de öteki “pardon” diyecektir...
Bunun gibi haller yani...
Tabii, birini bulunca, hele ki evlenince eşinin istemediği arkadaşlarını anında satmasına girmeyeceğim bile...
İşte bütün bunlardan ötürü, ben bu sefer biraz daha ileri gidip diyorum ki:
“Erkekten erkeğe de arkadaş olmaz.”
Onlar birbirleri için sadece tanıdıktır...
|
