Uzlaşma olmadan yeni anayasa yapmak doğru değilse bazı maddelerini değiştirmek nasıl doğru olabilir?

Hele o birkaç madde sistemin özünü bozuyor, dengeleri altüst ediyorsa...

Başbakan’ın dün kurmaylarıyla yaptığı toplantıda anayasa paketine son şeklini verdiği bildiriliyor.

Paketin ayrıntıları henüz açıklanmadı ama AKP’nin güttüğü hedeflere bakarak değişiklik önerilerinin esasını tahmin etmek zor değildir.

Birinci hedef yargının kontrolünü tam olarak ele geçirmek;

Öteki hedef kapatılma tehlikesini ikinci bir kez yaşamamaktır.

Pakette Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu’nun (HSYK) üye sayısı üç katına çıkarılıyor. Yüksek mahkemeler yanında alt mahkemelerin temsil edilmesi ve Cumhurbaşkanı ile beraber Meclis’in de üye seçmesi öneriler arasında...

Tanınmış Anayasa hukuku profesörü Erdoğan Teziç “Anayasamız tarafsız Cumhurbaşkanı’na dayanıyordu. Artık bu temelden yoksun” dedi ve yargıya siyasetin elini uzatmasının ciddi sakıncalar doğuracağını savundu.

Prof. Teziç, 1961 Anayasası ile yaşanan on yılın acıklı ve ayıplı tecrübelerini yargıya bir kez daha yaşatmamak gerektiğini belirtirken “Bu kurullara üyeleri milletvekillerinin seçtiği de oldu. Kapı kapı dolaşan yargıçlar görüldü” dedi.

Hem suçlu hem yargıç

Muhalefet AKP’nin böyle kaygılardan etkilenmediğini, tüm gücünü direnen yapıyı yıkmak amacında kullandığını düşünüyor.

Bu davranışın nedeni de belli:

Yarın bir gün dokunulmazlıklar kaldırılacak olursa iktidar güdümlü dost hâkimlerin kürsülerinde oturacağı mahkemeleri çoğaltmak istiyor...

Anayasa paketinin “sebebi hikmeti” diye anılacak ikinci önemli değişiklik önerisi ise partilerin kapatılması ile ilgili kararın meclisin izin vermesi şartına bağlanması.

AKP laiklik karşıtı eylemlerin odağı olduğuna Anayasa Mahkemesi’nin 1’e karşı 10 üyesinin oyu ile hükmedilen bir partidir.

Buna rağmen yüksek mahkeme kapatma kararı vermemiştir.

Fakat iktidar partisi kapatma kararı daha da zorlaştırılsın istiyor. Ayıp olmasa “kapatma cezası hiç olmasın” diyecekler ama bunu anlatma zorluğu var.

Yetkiyi meclis çoğunluğuna verirsin ve iktidar çoğunluğuna sahip olduğun sürece böyle bir tehlikeyi hep uzağında tutarsın.

Demokratik, laik, hukuk devleti kendini tehlikelere karşı nasıl koruyacak, Allah kerim!

Sürprizler ne ola ki?

Pek çok konuda olduğu gibi iktidar Anayasa değişikliği paketinde de yola yanlış yerden başladı.

Anayasamız bu tür değişikliklerde hükümeti devre dışı bırakıyor. Buna rağmen pakete “son olur”u Başbakan veriyor.

Anayasa yapmanın tabiatı, toplumsal uzlaşmaya dayalı olmasıdır.

Nitekim 2007 yılına kadar tüm öneriler uzlaşmayla geliyorken bu defa hükümet kanadından geldi.

“Küçük bir paket, abartmayın” sözlerinden kimse etkilenmesin. AKP’nin yargıyı teslim almak ve kapatılma tehlikesini ortadan kaldırmak dışında bir derdi yok.

O üzdn bu operasyon Anayasa’yı toptan değiştirmek kadar önemlidir.

İçişleri Bakanı Beşir Atalay dün bir “fragman” gösterdi:

“Pakette sürprizler var” dedi.

Ana yemek belli, sürpriz ne olabilir?

Herhalde salata!

Milletvekili dokunulmazlıkları kaldırılabilir mi hoş bir sürpriz olarak?

Hiç beklemeyin; çünkü “iktidarın kalsın, muhalefetinki kalksın” diyemezler.

Ama “Yüzde 10 seçim barajı yüksek, onu dokuz buçuğa düşürüyoruz” diyebilirler!

Hayırlara vesile olur inşallah!